سیاهی ِ خونش که کم می شد دردش می گرفت .

می پنداشتند مرد خوبی بوده است زمانی و

                                        نبود .

به کوچکی دیگران نه!

                      کوچکتر ...

پر از عادت

آی عادت! عادت! عادت ...

...

اینطور حکایتم می کردند ،

                             امّا ،

  حکایت من

      قصه ی سگی بود با قلاده ی آویزان .

                      از او جدا افتاده و نادانسته .

                              .

پاسلار 87/01/28 |